ناگهان حس کردم خيلي چيزها

ناگهان حس کردم خيلي چيزها

ناگهان حس کردم خيلي چيزها را فهميدم. يک مساله‌ي مشابه ديگر پيدا کردم: يک مساله‌ي اخلاقي. مسايل اخلاقي cloning، مسايل اخلاقي‌ي ساختن موجودات قوي‌تر و به‌تر با استفاده ابزارهايي که تکنولوژي در اختيارمان قرار مي‌دهد (cyborgها منظورم است) و مساله‌ي حق داشتن يا نداشتن حمله کردن کشوري ابرقدرت به کشورهاي ديگر (درست مثل مورد فعلي، حمله‌ي آمريکا به عراق) از يک نوع است: از قدرت‌مان چقدر مي‌بايست استفاده کنيم. آيا اگر از نظر نظامي قوي‌تريم،‌ مي‌توانيم به عده‌اي ديگر –مثلا کشوري ديگر- حمله کنيم ولو اين‌که کارمان به حق (طبق يک معيار توافق شده‌ي جهاني يا کره‌ي زميني) باشد؟ ساختن cyborg هم شبيه به همين است: کسي که پول بيش‌تري دارد (يا هر ابزار قدرت ديگري)، مي‌تواند پول‌اش را (يا همان ابزار قدرت‌اش را) به فرم ديگري از ابزار قدرت در بياورد. يعني قدرت جسمي به دست آورد: باهوش‌تر شود، قوي‌تر شود، بيش‌تر عمر کند يا … . يک نوع تبديل قدرت در اين‌جا صورت مي‌گيرد و حتي به نظر مي‌آيد که چنين چيزي تبديل به عامل درجه‌ي اول قدرت مي‌شود. يک زمان قدرت بدني بود، زماني بعد گاو بود، يک زمان زمين بود، زماني ارتش بود، زماني ديگر پول و اين‌کنون اطلاعات. شايد بعدا دوباره تبديل شود به همان ويژگي‌هاي فردي‌تر و دوباره اين چرخه با بن‌مايه‌اي متفاوت شروع شود. آيا يک انسان حق دارد به چنين قدرت برتري برسد؟ کسي که پول بيش‌تري دارد، مي‌تواند تراشه‌اي در مغزش بگذارد و حافظه‌اش از من به‌تر شود، دانشمند به‌تري شود و الي آخر. آيا او چنين حقي دارد؟ مساله‌ي cloning هم تقريبا همين است. گرچه بايد تفکيک کرد که چنان چيزي (که از اين پس به آن نه شبيه‌سازي که تکثير مي‌گويم) چه حالت‌هايي مي‌تواند داشته باشد. من دو حالت را متصورم: تکثير انسان کامل و تکثير بخشي از انسان. مورد اول مشکلات اخلاقي‌ي خاص خودش را دارد که مي‌توان به انواع مشکلات رواني‌ي شخصي (بچه‌ي فوت شده‌اش را همين‌طور کپي مي‌کند و هر بار که مي‌بيندش ياد قبلي مي‌افتد) و هم‌چنين سوء استفاده از نيروي برتر انساني (من نابغه‌هاي‌ام را تکثير مي‌کنم،‌ هميشه بچه‌هاي قوي به وجود مي‌آورم و … قدري مشابه با ايده‌ي نازي‌ها) اشاره کرد. اما حالت ديگر که تکثير بخشي از انسان است، درست مساله‌اي چون مشکل cyborg را به وجود مي‌آورد: من چرا بايد به دليل پول‌دارتر بودن، شانس زندگي‌ي بيش‌تري داشته باشم؟ اين‌ها مسايل مشابهي‌ست که در بسترها و سطوح اجتماعي‌ي مختلفي رخ مي‌دهد. پايه‌ي همه‌شان اين است: تا چه حد مجازي که از قدرت‌ات استفاده کني؟

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *