فلسفه، انسان و علم

فلسفه، انسان و علم

به تازگي بر اين باورم که فلسفه نمي‌تواند خود را از دو چيز جدا کند: انسان و علم. فلسفه نمي‌تواند در حوزه‌ي معرفت‌شناسي، زبان و ذهن خود را از انسان جدا کند چون انسان است که فکر مي‌کند، مي‌انديشد و نسبت به عالم خارج معرفت پيدا مي‌کند. حرف زدن از آن‌چه مي‌توان درک کرد بدون توجه به چشم داشتن انسان و رادار نداشتن او، بي‌معناست. به همين صورت، فلسفه نمي‌تواند خود را از علم جدا کند چون … ! متاسفانه در اين مورد زياد نظري نمي‌توانم بدهم. به شيوه‌ي علمي تقريبا معتقدم و بر اين باورم که فرضيه‌اي در صورتي درست است که بتوان به نوعي صحت آن را سنجيد – حتي اگر سنجه‌اش نادقيق باشد. نمي‌گويم فلسفه بايد در علم ادغام شود، اما قبول نمي‌کنم فيلسوف چون کسي باشد که از خيس شدن پاهاي‌اش در هنگام عبور از رود معرفت، بيم‌ناک باشد.

2 thoughts on “فلسفه، انسان و علم

  1. az hich chizi be dast nemiad (shayad!)
    az falsafeye khali ham chizi be joz
    safsateh be dast nemiad

  2. Hello! It’s so warm today! Unbelivable. So I browse webites for the whole looong day. I think you webpage is a good one, so I take my chance to comment it. Fingers crossed this summer will not be thaaat hot.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *