دموکراسي بدون فحش (2)

دموکراسي بدون فحش (2)

خب، شايد طبيعي نباشد که بدون فحش و بد و بيراه زندگي بگذرد. چرا نبايد به چيزي تعصب داشت؟ چرا اگر طرف مقابل‌ات حرفِ ديگري مي‌زند، تو بايد ساکت باشي و هيچ نگويي؟ چرا نمي‌زني درِ گوش‌اش؟
اين‌گونه بگويم – البته با شک: تعصب‌داشتن لازمه‌ي بقاي توام با گوناگوني‌ي جمعيتي است. و به نظر مي‌رسد بدون اين گوناگوني، سرعت پيش‌رفت تمدن‌مان خيلي پايين‌تر مي‌بود.
نه! خشونت را ترويج نمي‌کنم. آرام باشيم. گاهي زندگي عجيب مي‌شود. گاهي فکر مي‌کنم راجع به خيلي چيزها اشتباه مي‌کنم. گاهي احساس مي‌کنم لازم است دنيا را معکوس کنم.

4 thoughts on “دموکراسي بدون فحش (2)

  1. تعصب !شايد در دوران زندگي قبيله اي لازم بود. شايد در عصر فئوداليسم قابل تحمل مي‌نمودولي الان آخرالزمانه و روند تکامل هم متوقف شده. در عوض سرعت تغييرات دنيا زياد شده ديگه فرصتي براي ايمان آوردن و در نتيجه تعصب ورزيدن باقي نمونده.

  2. تعصب !شايد در دوران زندگي قبيله اي لازم بود. شايد در عصر فئوداليسم قابل تحمل مي‌نمودولي الان آخرالزمانه و روند تکامل هم متوقف شده. در عوض سرعت تغييرات دنيا زياد شده ديگه فرصتي براي ايمان آوردن و در نتيجه تعصب ورزيدن باقي نمونده.

  3. تعصب !شايد در دوران زندگي قبيله اي لازم بود. شايد در عصر فئوداليسم قابل تحمل مي‌نمودولي الان آخرالزمانه و روند تکامل هم متوقف شده. در عوض سرعت تغييرات دنيا زياد شده ديگه فرصتي براي ايمان آوردن و در نتيجه تعصب ورزيدن باقي نمونده.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *