بدرود مایکل کرایتون

آقای مایکل کرایتون!
امیدوارم در آینده‌ی نه چندان دوری، ژن‌های‌ات را از شکم پشه‌ای در صمغ گیر کرده -و نه، چرا راه دور رویم؟- از نمونه‌هایی که به هر حال در این آزمایش‌گاه و آن آزمایش‌گاه جا گذاشته‌ای بازیابی کرده و دوباره تولیدت کنند. بعد بفرستندت دانش‌گاه تا برای این‌که ببینی معلم ادبیات‌‌ات با تو لج است یا نه، یکی از کارهای جرج اوروِل را به جای کار خودت قالب کنی و اتفاقا هم نمره‌ی Bمنفی بگیری. بعد بنشینی و از پشره‌های یاغی داستان بنویسی.
فقط امیدوارم تا آن زمان سرطان کاملا درمان‌پذیر شده باشد که دوباره نیافتی سر ۶۶ سالگی بمیری و کار دست ما دهی!

دی‌روز وقتی شنیدم که مایکل کرایتون مرد، یخ کردم. مرگ او برای‌م معادل خالی‌شدن دنیا از علمی-تخیلی‌نویسان محبوب‌ام است. دنیای علمی-تخیلی‌نویسان‌ای که برای من آیزاک آسیموف بود و روبات‌های‌اش، استانیسلاو لم بود و سفرهای بین ستاره‌ای‌اش، آرتور سی. کلارک بود و رامای‌مان، و مایکل کرایتون بود و تکنولوژی‌های یاغی‌اش. اینک با مرگ همه‌شان در سال‌های اخیر -کلارک پارسال، لم دو سه سال پیش و آسیموف در کودکی‌ام- دنیای علمی-تخیلی‌نویسان‌ام خالی‌تر از تهی شده است.

با این‌که کرایتون محبوب‌ترین علمی-تخیلی‌نویس من نبوده است، اما با این‌حال از خواندن داستان‌های‌اش لذت می‌بردم. دبیرستان که بودم پارک ژوراسیک شیفته‌ام کرده بود. دو سه سال پیش هم کتاب دیگری، Prey، از او خواندم و باز هم دوست‌اش داشتم. داستان‌های کرایتون -تا جایی که خوانده‌ام- راجع به تاثیر تکنولوژی و پیش‌رفت علم در آینده‌ی نه خیلی دور است (و نه البته مرده‌خواران‌اش). تاثیری که گاه خیلی هم پیش‌بینی‌شده نیست و یک جایی نخ‌اش از دست طراحان تکنولوژی هم در می‌رود. داستان‌های او هیجان‌انگیزند و از ریتم تندی برخوردارند.

به هر حال او رفت و حالا باید دنبال یک علمی-تخیلی‌نویس تازه باشم که خواندن آثارش لذت‌بخش باشد. شما علمی-تخیلی‌نویس خوب سراغ ندارید؟
Michael Crichton
یون تیخی و مکانیک کوانتوم [درباره‌ی استانیسلاو لم]
از کلارک در ضدخاطرات

19 thoughts on “بدرود مایکل کرایتون

  1. یک علمی تخیلی نویس خوب می شناسم. البته «علمی» شاید نه چندان ولی تخیلی حتما هست. اسمش خداست و ۴-۵ تایی کتاب داده بیرون. قرآن٬ انجیل٬ تورات٬ زبور. سر بعضی از کتابهاش هزاران ساله که دعواست.

  2. معذرت میخوام اما نویسنده ای وب لاگ میتونه کامنته منو حذف کنه یا همچنان بذاره باشه اما شما دوست عزیز نویسندگی خدا را چگونه میتوانی ثابت میکنی که تخیلی بودن داسنتان هایش را ؟ .خدایی آن بالا هست یا نه ( هر بالایی را میتوانید تصور کنید ) .و شمایی که لااقل میدانی چه هستی و میدانی که نامت انسان است و میدانی که انسان وجه های جالبی دارد که یکی از انها حرمت داشتن و حرمت نگه داشتن است و میدانی که لااقل نیمی از مردم خدا دارند به هر شکلی به هر نحوی و آن تعریفی که از او میشود آن قدر فراگیر وپر ابهام است که نه تقدی میتوانی بر آن بگذاری و نه مهر تایید و تکذیبی حرمت نگاه داشتن اعتقاد نیمی از دوستانت را چگونه توجیه میکنی ؟>

  3. من هم با یون تیخی و با
    h2g2
    موافق‌ام، وگرنه میانه‌ای آن‌چنان با سای‌فای ندارم!

    راستی صحبت از یون تیخی شد، تو نبودی آن وقت‌ها من را «دانشمند»خوان کرده بودی؟

  4. من آسيموف و كلارك رو مي شناسم ولي لم و كرايتون رو نه 🙁 . عجيبه چطور ممكنه از زير دست من در رفته باشن؟ البته منظورم ده پونزده سال پيشه كه حسابي علمي تخيلي مي خوندم.
    ولي در مورد مجله دانشمند. آي گفتي. فردا صبح مي رم آرشيو مجله هاي دانشمندم رو از ته كمدم در مي آرم و دوباره داستانهاش رو مي خونم. ممنون كه اونا رو يادم انداختي. يادمه اون زمان از يكي از داستان هاش خيلي خوشم اومد. نه نويسندش يادمه نه اسم داستان (فردا كه تو مجله هام پيداش كردم ميام اينجا مي نويسم) دنيا رو چه ديدي شايد يكي از اين دو نفر (لم يا كرايتون) از آب در اومد و پاك سنگ رو يخ شديم با اين حافظه مون. ولي موضوعش يه دانشمند بود كه تونسته بود در قالب يه پروژه تحقيقاتي موجودات هوشمندي به وجود بياره و از اونا براي پيشرفت هاي تكنولوژيكي استفاده كنه. تفكرات فلسفي قشنگي پشتش بود. كنايه هايي هم به مذهب زده بود.
    البته لازم شد برم چند تا داستان علمي تخيلي جديد هم گير بيارم بخونم.
    ممنون بابت اين پست.

  5. به کودک با استعداد: نه،‌ علمی-تخیلی می‌خواهم!

    به دلفین: تا وقتی مردمان دایره‌ی ادب را حفظ کنند -طبق استانداردهای دل‌بخواه من- ایشان را به بحث و نقد یک‌دیگر توصیه می‌کنم. راستی چنان از حذف‌کردن صحبت کرده‌اید انگار من تا به حال کامنت‌های شما را حذف کرده‌ام.

    به پویا: h2g2 را پیش از این نشنیده بودم.
    مطمئن نیستم، اما احتمال‌اش می‌رود. من آن زمان‌ها که با تو آشنا شده بودم دانشمند می‌خواندم.

    به بوگی: بعید نیست توی آرشیو دانشمند کلی نوشته از لِم پیدا کنید. من اولین بار آن زمان با او آشنا شدم و البته نام‌اش را هم نمی‌دانستم. دانشمند سری داستان‌هایی داشت به اسم سفرهای یون تیخی یا سفرهای بین ستاره‌ای. گمان‌ام مربوط می‌شد به سال‌های آخر دهه‌ی شصت و اوایل هفتاد. به هر حال لم را به شدت توصیه می‌کنم. مرحوم کرایتون کمی آمد/نیامد دارد.

  6. اسم اون داستان “خدايگان جهان خرد” نوشته “تئودور استروژن” بود.

  7. سلام… بنظر من با كمي اغماض دن براون را هم ميتوان از علمي-تخيلي نويسان خوب برشمرد يا حتي بعضي رمان هاي استفن كينگ هم شامل اين دسته ميشوند. در مورد واژه علمي- تخيلي هم بايد گفت عليرغم اينكه خود من هم آن را بكار ميبرم ولي ترجمه اشتباهي از “ساينس فيكشن” است، در واقع فيكشن در اينجا به معناي تخيلي بكار نرفته است بلكه فقط منظور نوعي نگرش اينده انگارانه نسبت به علم است و شايد تخيلي باعث بشود بنوعي حالت كودكانه براي بعضي پيدا كند… بنظر من بايد همان كلمه ساينس فيكشن را برايش بكار برد چون اين كلمه قابل ترجمه نيست….
    در هر صورت من كرايتون را خيلي دوست داشتم و با پارك ژوراسيكش خيلي حال كردم…. خداوند اگر بشكل دايناسور هم برگردانتش بازهم دوستش دارم… خدابيامرزدش

  8. به پویا: ممنون! نمی‌دانستم چنین مخفف‌ای دارد. دوست دارم بخوانم‌اش.

    به بوگی: ممنون! به خاطر نمی‌آورم نوشته‌ای از او خوانده باشم.

    به مسعود زمانی: شاید. به هر حال رمان‌ها و داستان‌های کوتاه هم fiction هستند و کم‌تر کس‌ای به آن‌ها می‌گوید تخیلی. شاید درست‌ترش این بود که می‌گفتیم «داستان علمی» – گرچه به نظرم ترکیب خیلی خوبی هم نیست چون ممکن است در مقابل‌اش «داستان غیرعلمی» به ذهن بیاید.

    به اتاق تمام فلزی: موافقم!

  9. سلام
    عرض کنم که من داشتم برای یکی از عزیزانم در مورد داستان های علمی تخیلی ، میگفتم که یاد اون داستان ” خدایگان جهان خرد ” افتادم.
    اصلا نمیدونستم که نویسنده اش کیه . فقط یادمه که مجله دانشمند یه ویژه نامه ای چاپ کرد که توش یه چند تا داستان علمی قشنگ بود. خیلی دوست داشتم که اون رو دوباره مرور کنم . دست به دامن اینترنت شدم. تنها جایی که دیدم اسمی ازش هست ، همینجا بود.البته فقط اسمش رو دیدم ولی نمیدونم از کجا میشه این داستان یا داستانهایی قشنگ علمی دیگه رو هم پیدا کرد.اگه کسی هست که میتونه آدرسی بده برای دانلود ، ممنون میشم اگه ما رو هم بی نصیب نذاره. دمتون گرم . زنده باشین. اسماعیل

  10. سلام ،‌ اگه میتونین داستان خدایگان جهان خرد را به ایمیلم بفرستین. یاد اون وقتها افتادم که تشنه خوندن و مطالعه بودم و هروقت چیزی از این قبیل میخوندم ، مدتها ذهنم رو به خودش مشغول میکرد. مدتها فکر میکردم که چطور نویسنده ای میتونه از هیچ ، چیزی بسازه که دنیایی برای خواننده اش تجسم بشه. دنیایی که با شخصیت هاش میشه زندگی کردو نگرانی داشت و آرزو و غم وشادی و احساس پیروزی. مثل کارتون ها ی زمانی که بچه تر بودیم .

  11. بازهم سلام . ممنون ازاین که لطف کردی و برام جواب گذاشتی . دیگه داشتم فراموش میکردم . اما امروز به صورت اتفاقی اومدم توی این صفحه و دیدم برام جواب اومده . خب ای کاش یه ایمیل هم بهم میزدین دوست عزیز. اصلا این وب رو یادم رفته بود. اصلا چرا کسایی که میان اینجا به هم دیگه نامه نمیدن ؟ من که آدرس داده بودم. یه زمانی رو از روزهای خاص بذارین برای این که شاید بشه تماس مستقیم داشت ، حتی از نوع مجازیش. یه چت رومی چیزی یا جلسه ای ،‌ کنفرانسی . شاید که کسی چیزی برای ما داشته باشه. من هنوز متنی که گفتین ممکنه همون داستان باشه رو نخوندم . ولی ممنون از توجهتون . ما رو از چیزی بیخبرنذارین
    ممنون

  12. به اسماعیل: گاهی ای‌میل می‌زنم، اما نه در بیش‌تر مواقع. مشکل بیش‌تر از سر وقت است و غیره. حالا سعی می‌کنم اگر دوباره کس‌ای سوال داشت، ای‌میل بزنم.
    در مورد چت‌روم و برنامه‌ی هفتگی و غیره … نمی‌دانم چقدر عملی باشد.

  13. زنده باشی .. من هم وقت زیاد ندارم . اما خیلی خوشحالم که میبینم کسایی هستن که وقتشون رو بیخودی هدر نمیدن و دنبال دونستن هستن. اگه یادتون باشه داستانی که من دنبالشم ، یکی از داستانهای ویژه نامه مجله دانشمند بود . شماره اش رو هم یادم نیست . اما میدونم که چندتا داستان داشت که یکیش همین خدایگان جهان خرد بود . ببین راهی هست که ترجمه شده ی اون رو گیرآورد یا خود ویژه نامه رو اصلا چه جوری میشه بدست آورد؟ بازم ممنون .. برای اونهایی که این کامنت رو میخونن میگم .. صاحب این وب ، گاهی ناپرهیزی هم میکنه و واسه کسایی که سوال دارن ، ایمیل هم میزنه .. شمارو نمیدونم ، ولی خودم غافلگیرشدم. بازهم ازراهنمایی و زحماتی که میکشین ممنونم و متشکر. من به همینجا بسنده نمیکنم .. داستانهای علمی تخیلی همیشه ذهنها رو دنبال خودشون میکشن . توی اون سطح و اندازه ، نمیدونم چرا الان به ذهنم رسید ، یکی از داستانهاش ( نمیدونم توی اون ویژه نامه بوده یا نه ) درباره یک شخصیتی میگفت که فقط یه ” سر ” یا کله بود. کسی بود که انگار شخص مهم یا دانشمندی بوده . و اطرافیان ، که زنده بودنش را میخواستند ، اون رو از بدنش جدا میکنن و داخل ظرفی از مایع ( شاید آب ) به صورت ابدی نگهداری میکنن . تا بتونن از توانایی و ذکاوت اون استفاده کنند و او هم راضی به عمر جاویدان بود تا اینکه متوجه میشه علاقه ای به زنده بودن اینجوری نداره و دست به کاری عجیب میزنه … حالا کسی هست که اصلا این داستان رو یادش بیاد؟ بازم ممنون .. خوش باشین
    اسماعیل

  14. Pingback: داستان‌های زندگی تو و دیگران | ضدخاطرات

  15. fantasy.ir
    اینجا می‌تونید با کلی داستان علمی تخیلی، از نویسنده‌های قدیمی و جدید روبرو بشید.
    مجله شگفتزار هم هر ماه داره داستان و مقاله ترجمه و تالیفی تولید می‌کنه.
    امیدوارم خوشتون بیاد.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *