پستهای کوتاه خوباند،
تکلیف آدم از همان اول مشخص است.
میخواند و تمام میشود در یک پلکزدن.
نه اینکه دو خطش را بخوانی
و بعد
صفحه را ببندی
در حالی که عذابِ وجدان گرفتهای که
آیا چیزی از دست دادم یا ندادهام چیزی را از دست؟
میبینید:
به حساب من
شما الان
در خط
سیزده
چهاردهم
این پست هستید،
و همچنان دارید میخوانید!
خدا گناهان مرا ببخشاید!
16/02/2007 at 1:46 pm Permalink
احسنت! موافقام!
16/02/2007 at 3:21 pm Permalink
هه هه :))
17/02/2007 at 4:41 am Permalink
;):)
17/02/2007 at 8:10 am Permalink
تایتل نوشته خیلی مناسبه! :))
17/02/2007 at 9:32 am Permalink
بسیار جالب بود./ لینک دادم.
17/02/2007 at 10:22 pm Permalink
به امیروسین: من هم!
به لرد: هاها!
به فرانک: (: برایام جالب بود که اسم شما چطور میشود که قاطی نمیشود. در واقع اول من آنوری خواندماش، بعد اینطرفی!
به ریرا: بله! پس چی؟ فکره پشت اینچیزا!!! P:
به سورئالیست: ممنون!
18/02/2007 at 9:17 am Permalink
سلام. آره مشکل همون بود .پدرم درومد. از احوال ÷رسی ممنونم. خوش باشی.
18/02/2007 at 11:33 am Permalink
خدا ببخشایدت واقعا :))
18/02/2007 at 12:47 pm Permalink
خدا گناهان همه را ببخشاید اینشارلله!!!
19/02/2007 at 3:42 am Permalink
يك خوبى ديگرشان هم اين است كه اگر پريد يا به هم ريخت، به راحتى مىتوانى بازنويسىشان كنى!