SoloGen’s Anti Memoirs

12 Comments on "انگیزه‌های درونی"

1. 

   aaber
   06/05/2008 at 2:02 pm Permalink

   دست رو دلمان گذاشتید دکتر جان

2. 

   sun
   06/05/2008 at 9:20 pm Permalink

   shoma kasi ro hol dadi hala aya ta be hal?

3. 

   آرش
   06/05/2008 at 10:43 pm Permalink

   دکتر جون من هم فکر کنم یه خورده هول لازم دارم الان

4. 

   SoloGen
   07/05/2008 at 12:43 am Permalink

   به عابر: ای آقا!

   به سان: به نظرم داده‌ام. همه می‌دهند، نمی‌دهند؟ ولی چیزی که بیش‌تر به‌اش تاکید دارم و خیلی مهم‌اش می‌دانم خود-هولی است.

   به آرش:‌ آقا!‌ هول که سهل‌ست، شما بیا شوت‌تان می‌کنیم!

5. 

   بهار
   07/05/2008 at 1:46 am Permalink

   من به این هل خیلی احتیاج داشتم و مدتها بود که منتظر بودم کسی منو هل بده که نبود !
   خوشحالم که خودم بالاخره تکونی دادمو . . .

6. 

   rooja
   07/05/2008 at 2:29 am Permalink

   ما خوانندگان ضد خاطرات ورود لغت ” خود هولی ” را به فرهنگستان تبریک میگوییم .

7. 

   hiva
   07/05/2008 at 5:08 am Permalink

   Jae,edare-e, stablishment-e,organ-e,ngo-e ya che midoonam servisi soragh dari ke “hol”be onvane khadamat eraye bede?????
   to keki az gardane haye koohestanish gir kardam,nemidoonam baade pich che khabare,nemikham ham dastamo biaram bala,dor ham nemikham bezanam! kasi peyda shod boxel ham kard eib nadare;ghaboole !

8. 

   boogi
   07/05/2008 at 11:48 am Permalink

   دست رو دلم نزار. اونوخ بعضيا ميان شعار مي دن كه آدم بايد خود انگيزه باشه. بابا بعضي وقتا نمي شه. بعضي وقتا يه يدك كش لازمه كه آدم رو هل بده.

9. 

   رامین
   07/05/2008 at 6:33 pm Permalink

   احسنت!

10. 

    مازیار
    08/05/2008 at 12:05 am Permalink

    آفرین.

11. 

    روزبه
    08/05/2008 at 11:21 am Permalink

    خسته نباشی …
    بابت اسباب کشی می گم : )

12. 

    زهرا
    14/05/2008 at 1:58 am Permalink

    آره راست میگی

« آداب اسباب‌کشی (۴)

آداب اسباب‌کشی (۵) »